Ο Δήμαρχος

 

ΤΑΤΑΡΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Για τους λάτρεις της πεζοπορίας και της ποδηλασίας

Κόμβος1: Πλακιάς- Φαράγγι Κοτσιφού - Αγ Αντώνιος - Καλή Συκιά

Κατηγορία: Πεζοπορία - Ποδηλασία Χρόνος: 1.5 ωρες

Η παραπάνω διαδρομή έχει μήκος 6.430,00μ. και είναι χαραγμένη πάνω σε υφιστάμενο μονοπάτι. Η αφετηρία του είναι το κέντρο του Πλακιά και το τέρμα του είναι το Δ/Δ Καλής Συκιάς δια μέσω του Φαραγγιού του Κοτσιφού.Η διαδρομή χαρακτηρίζεται ως μία από τις καλύτερες του Δήμου Φοίνικα και αυτό γιατί έχει πολύ πράσινο και αρκετά νερά. Όλη η διαδρομή διαρκεί περίπου 1,5 ώρα. Η καθαρή περιπατητική διαδρομή μέσα από το φαράγγι είναι 3 χλ περίπου. Εάν κάποιος δεν θέλει να προχωρήσει σε ορειβατική διαδρομή έχει την δυνατότητα αν περπατήσεις πάνω στον κεντρικό δρόμο.

Η παραπάνω διαδρομή έχει μήκος 12.625,00μ. και είναι χαραγμένη πάνω σε υφιστάμενο αγροτικό οδικό δίκτυο και μονοπάτια.

Κόμβος1: Λευκόγεια-Τίμιος Σταυρός Κατηγορία:

Πεζοπορία Χρόνος: 1.5 ωρες

Η αφετηρία είναι ο Πλακιάς ή τα Λευκόγεια και το τέρμα είναι το ύψωμα του Τιμίου Σταυρού. Η διαδρομή είναι ενδιαφέρουσα διότι περνάει από μικρέ καθαρές παραλίες όπως το Δαμνόνι, το Αμμουδάκι, το Αμμούδι, τα Σχοινάρια και καθόλου δύσβατη.

Όλη η διαδρομή είναι της τάξεως των 90 λεπτών αλλά έχει και εναλλακτικές λύσεις για κάποιον που δεν θέλει να περπατήσει τόσο πολύ.

Η παραπάνω διαδρομή έχει μήκος 10.590,00μ. και είναι χαραγμένη πάνω σε υφιστάμενα μονοπάτια στο Κουρταλιώτικο Φαράγγι.

Κόμβος1: Λίμνη Πρέβελη - Κουρταλιώτικο Φαράγγι

Κατηγορία: Ορειβασία Χρόνος: 100 λεπτά

Η αφετηρία της είναι από την λίμνη του Πρέβελη έως την έξοδο του Κουρταλιώτικου Φαραγγιού. Η όλη διαδρομή παρουσιάζει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον διότι είναι καθαρά ορειβατική, αφού ο περιπατητής θα περπατήσει από ορεινά μονοπάτια σε ποτάμια, θα περάσει μέσα από το φαράγγι κτλ.
Η όλη διαδρομή δεν διαρκεί πάνω από 100 λεπτά.

Οι άνθρώποι στην περιοχή είναι φιλικοί και εκδηλωτικοί. Η ευθύτητα και η τιμιότητα ανήκουν στα χαρίσματά τους ενώ η φιλοξενία τους, όπως παντού στην Κρήτη, είναι ονομαστή. Διατηρούν πιστά τα έθιμά τους, τη διαλεκτό τους και την μουσική τους. Στη διάρκεια του χρόνου γίνονται πολλά γλέντια όπου ο κάθε επισκέπτης μπορεί να συμμετέχει. Στις βαπτίσεις και στους γάμους μαζεύονται εκατοντάδες άνθρωποι, και γλεντούν με μουσικές, χορούς και παραδοσιακούς μεζέδες. Στο τέλος της Άνοιξης, οι βοσκοί γιορτάζουν το κοπάδι τους και με το γλέντι κουρεύουν τα πρόβατα τους. Τον Αύγουστο – Σεπτέμβριο, τρυγούν τα αμπέλια και ακολουθεί μια “άτυπη γιορτή” γύρω από τον αποστακτήρα της “ΡΑΚΗΣ” η “ΤΣΙΚΟΥΔΙΑΣ” που κρατάει μέρες και νύχτες. Ο θεός Παν, υποδέχεται χαρούμενα τον κάθε περαστικό. Αφορμή για γλέντια δίνει και η συγκομιδή άλλων τοπικών προϊόντων, όπως κεράσι, σταφίδα, σταφύλι κ.τ.λ. Στην ονομαστική γιορτή του προστάτη Άγιου του κάθε χωριού γίνονται γλέντια, όπου μαζεύονται οι κάτοικοι των άλλων χωριών και οι επισκέπτες. Την περίοδο του Πάσχα, μέσα σε μία φύση που οργιάζει σε χρώματα και μυρωδιές, αναβιώνουν όλα τα παμπάλαια έθιμα της γιορτής. Πότε μυσταγωγικά και πότε ξέφρενα, οι άνθρωποι ακολουθούν πιστά τις παραδόσεις που χάνονται στα βάθη των αιώνων. Στην πόλη του Ρεθύμνου, 35 km. απ’ τον Πλακιά, οργανώνονται κάθε καλοκαίρι σημαντικές εκδηλώσεις όπως: Γιορτή Κρητικού Κρασιού τον Ιούλιο – Αύγουστο (με Folklor και δωρεάν κρασί) Γιορτή των ψαράδων τον Ιούλιο (με δωρεάν ψάρια και κρασί) Αναγεννησιακό φεστιβάλ τον Αύγουστο (με πολιτιστικές εκδηλώσεις στη Φορτέτζα και αλλού) Το καρναβάλι τον Μάρτιο (με υπαίθρια γλέντια και παρέλαση καρνάβαλου).

Oι κάτοικοι του Ρεθύμνου από νωρίς ξεχώρισαν για τις επιδόσεις τους στα γράμματα και τις τέχνες αλλά και για την αγάπη και την αφοσίωσή τους στις πατροπαράδοτες ενασχολήσεις τις σχετικές με τη φύση, τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στο πλαίσιο αυτό ανέπτυξαν μια ιδιαίτερη σχέση με την παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα του τόπου τους, που τα κρατούν ζωντανά και τα αναβιώνουν με ευλάβεια σε κάθε γωνιά του νομού φροντίζοντας να τα μεταδώσουν στα παιδιά και τα εγγόνια τους. Έτσι, τόσο η καθημερινή ζωή όσο και οι ξεχωριστές μέρες που ορίζονται είτε από τις θρησκευτικές είτε από τις κοινωνικές ανάγκες και τις ανάγκες της εκτόνωσης και της διασκέδασης, είναι οργανωμένα γύρω από πλαίσιο σταθερών αξιών που παραμένουν αναλλοίωτες μέσα στο χρόνο. Ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο της λαϊκής παράδοσης του Ρεθύμνου, όπως άλλωστε και ολόκληρης της Κρήτης, είναι τα έθιμα που σχετίζονται με τις γιορτές για οργανώνονται για να δοξαστεί ο Θεός, η φύση, η παραγωγή αλλά και η ίδια η ζωή. Ξεκινώντας από τις θρησκευτικές γιορτές μπορούμε να πούμε ότι ξεχωριστά γιορτάζονται τα Χριστούγεννα, τα Θεοφάνια, η Αποκριά, το Πάσχα, η Κοίμηση της Θεοτόκου και οι ονομαστικές γιορτές των Αγίων. Τα Χριστούγεννα είναι μια οικογενειακή γιορτή γεμάτη θαλπωρή, ηρεμία, μυρωδιές και γεύσεις της παραδοσιακής κουζίνας και ζαχαροπλαστικής που τις μέρες εκείνες στολίζει το χριστουγεννιάτικο τραπέζι με ξεχωριστές δημιουργίες. Τα Θεοφάνια, στις 6 Ιανουαρίου, γιορτάζονται στα λιμάνια όπου οι ιερείς πραγματοποιούν τον Αγιασμό των Υδάτων πετώντας το σταυρό στη θάλασσα. Τότε οι βουτηχτές πέφτουν στο κρύο νερό και αγωνίζονται να πιάσουν το σταυρό ενώ τα πλοία και οι βάρκες γεμίζουν με χαρμόσυνους ήχους τον αέρα. Ακολουθεί η Αποκριά και η Καθαρή Δευτέρα μέσα στον Ιανουάριο ή το Φεβρουάριο, ανάλογα με την ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα, κατά την οποία γιορτάζεται η έναρξη της Σαρακοστής, των 40 ημερών δηλαδή νηστείας πριν από το Πάσχα. Η αποκριά είναι η τελευταία μέρα κατανάλωσης κρέατος ενώ την Καθαρή Δευτέρα που ξεκινάει η νηστεία η ύπαιθρος πλημμυρίζει με κόσμο που διασκεδάζει πετώντας παράλληλα τον χαρταετό. Χωρίς αμφιβολία η μεγαλύτερη γιορτή της Ορθοδοξίας είναι το Πάσχα. Το θρησκευτικό συναίσθημα αυτή την περίοδο είναι αρκετά έντονο μια και ο εορτασμός του Πάσχα δεν περιλαμβάνει μόνο την Κυριακή της Ανάστασης αλλά και ολόκληρη την προηγούμενη εβδομάδα, τη Μεγάλη Εβδομάδα, κατά την οποία πραγματοποιείται το τελετουργικό της προετοιμασίας της μεγάλης γιορτής. Ο κόσμος παρακολουθεί καθημερινά τις απογευματινές και βραδινές λειτουργίες, ενώ τη Μεγάλη Παρασκευή στολίζεται ο επιτάφιος με αρωματικά άνθη και το βράδυ γίνεται η περιφορά τους στις γειτονιές όπου οι πιστοί ακολουθούν ψάλλοντας και ραίνοντας με ροδοπέταλα. Το επόμενο βράδυ, τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου γίνεται η Ανάσταση, οι πιστοί παίρνουν με τις λαμπάδες τους το «Άγιο Φως», το μεταφέρουν στο σπίτι τους και κάθονται στο γιορτινό τραπέζι για να απολαύσουν τη μαγειρίτσα και να τσουγκρίσουν τα κόκκινα αυγά. Την Κυριακή του Πάσχα όλοι ξεχύνονται στις εξοχές για να σουβλίσουν το αρνί και να γιορτάσουν την ανάσταση του Χριστού και τον ερχομό της άνοιξης. Η Κοίμηση της Θεοτόκου, στις 15 Αυγούστου, είναι μια ακόμα μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας που συνδυάζεται με καλοκαιρινές διακοπές και εξορμήσεις σε παραλίες. Στις θρησκευτικές γιορτές εντάσσεται και ο εορτασμός της ονομαστικής γιορτής των Αγίων και μάλιστα εκείνων που είναι προστάτες και πολιούχοι πόλεων και χωριών. Ιδιαίτερα δε στα χωριά στη γιορτή του προστάτη Αγίου πραγματοποιούνται πανηγύρια στις πλατείες με κρητικό γλέντι και παραδοσιακού χορούς. Τα πανηγύρια, τα περισσότερα από τα οποία πραγματοποιούνται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, αποτελούν τόπο συνάντησης των παραθεριστών και μια πραγματική διέξοδο διασκέδασης για τους ανθρώπους της υπαίθρου.

Χρώματα μαγικά-από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου-βάφουν τον ουρανό και τη θάλασσα, φωτίζουν την ατμόσφαιρα και επιδρούν ευεργετικά στην ψυχή του ανθρώπου. Μέσα σ' αυτό το ονειρεμένο περιβάλλον θα συναντήσετε λυγερόκορμους Κρητικούς, γυναίκες με τις μαντίλες τους και καθώς τους βλέπεις να περπατούν χαμογελαστοί και πρόθυμοι να σε κεράσουν μια τσικουδιά, έρχεται στο νου σου το μεγαλείο της Κρήτης. Οι άνθρωποι εδώ είναι ιδιαίτερα φιλόξενοι και έχουν διατηρήσει τα τοπικά έθιμα, τις ενδυμα σίες, τους χορούς και τις γιο ρτές τους όπως τα κληρονό μησαν από τους προγόνους τους. Κάθε χρόνο από τον Απρίλιο ως τον Οκτώβριο οι παραθε ριστές μας έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν και να συμμετέχουν σε διάφορες γιορτές και εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα στον Πλακιά. Τέτοιες γιορτές είναι: Η αναβίωση του εθίμου του Κλήδονα στις 24 Ιουνίου. Στα τέλη Ιουνίου, στα πλαί σια της «Ναυτικής Εβδομάδας», γίνονται στην Πλατεία του Πλακιά εκδηλώσεις με παραδοσιακό κέρασμα, παρα δο σιακούς χορούς από το συγκρότημα της περιοχής και ομιλίες σχετικά με τη θάλασσα. Από 25 Ιουλίου μέχρι 15 Αυγούστου έχετε την ευκαιρία να συμμετέχετε και να διασκε δάσετε με τις πολιτι στικές εκδη λώσεις που οργανώ νει ο Δήμος μας, όπως θέατρα, συναυλίες, ομιλίες κ.α. Το πρώτο 15/θήμερο του Σεπτε μβρίου μπορείτε να παρα κολουθήσετε από κοντά τη διαδικασία απόσταξης του παραδοσιακού μας ποτού, της τσικουδιάς, στο μικρό αλλά φιλόξενο χωριό Καλή Συκιά. Η γιόρτη διαρκεί όλη μέρα και είστε όλοι καλεσμένοι. Η μεγάλη Γιορτή Του Τουρισμού που γίνεται κάθε χρόνο στις 27 Σεπτεμβρίου στο κέντρο του Πλακιά θα σας καταπλήξει. Κρητικός χορός, κέφι και μια πανδαισία παρα δο σιακών γεύσεων της Κρητικής κουζίνας που μπορείτε όλοι να δοκιμάσετε θα σας μαγέψουν και είμαστε βέβαιοι ότι, ...αυτές οι διακοπές θα σας μείνουν αξέχαστες..

Επισκεπτόμενοι την ενδοχώρα και τα χωριά της Γιαλιάς θα γνωρίσετε την αρχιτεκτονική της περιοχής. Αναπαλαιωμένα κτίρια και καλοσυντηρημένα εκκλησάκια αποκαλύπτουν την ιστορία του τόπου. Εκκλησίες με μοναδικές τοιχογραφίες όπως του Σωτήρα Χριστού στο χωριό Μύρθιος, του Αϊ-Φώτη στα Σελλιά, του Αγίου Γεωργίου στου Γιαννιού, και του Αγίου Ιωάννη κοντά στον Ασώματο σας εμπνέουν δέος. Ανάμεσα σε αυτά προβάλλει το περίφημο Μοναστήρι του Πρέβελη. Υπάρχει το κάτω Μοναστήρι που είναι ερειπωμένο σήμερα και το πίσω Μοναστήρι που είναι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο. Ιδρύθηκε στην περίοδο της Ενετοκρατίας από κάποιο φεουδάρχη με το όνομα Πρέβελης. Η Μονή καταστράφηκε αρκετές φορές. Στην επανάσταση του 1821 αλλά και στην περίοδο της Κατοχής είχε διαδραματίσει σημαντικό ρόλο. Οργάνωνε επαναστατικά κινήματα και πρόσφερε καταφύγιο σε κυνηγημένους και πεινασμένους. Στο Μοναστήρι φυλάσσεται ο θαυματουργός Τίμιος Σταυρός και λειτουργεί μουσείο εκκλησιαστικών ειδών. Εκτός από το μουσείο του Πρέβελη λειτουργούν λαογραφικά μουσεία στα χωριά Σελλιά και Λευκόγεια, στα οποία μπορείτε να θαυμάσετε υφαντά, περιοχής. Επίσης αξιό λογο είναι το Παπαγεωργουλάκειο Μουσείο στο χωριό Ασώματος που στηρίζεται στον κόπο και στην αγάπη του Παπά Μιχάλη για τον τόπο του.

Η μυθολογία της αρχαίας Ελλάδας (7.000 π.Χ.) αναφέρεται στην περιοχή αυτή, όπου οι αρχαιοελληνικές πόλεις ΦΟΙΝΙΞ και ΛΑΜΩΝ κυριαρχούσαν στο ΛΙΒΥΚΟ πέλαγος, μέχρι και την κλασσική εποχή. Τα νησία ΓΑΥΔΟΣ και ΓΑΥΔΟΠΟΥΛΑ ονομαζόντουσαν τότε ΩΓΥΓΙΑ και ήταν το βασίλειο των γυναικών. Εκεί η θεά – βασίλισσα ΚΑΛΥΨΩ κράτησε με την ομορφιά της τον ΟΔΥΣΣΕΑ, για επτά ολόκληρα χρόνια. Ο πατέρας των Ολύμπιων θεών ΔΙΑΣ, μεγάλωσε στο κοντινό βουνό ΙΔΗ. Έφηβος πια, μεταμορφώθηκε σε ένα κατάλευκο ταύρο και, πετώντας πάνω από τα κύματα, έφερε και έκρυψε στο φοινικόδασος ΠΡΕΒΕΛΗ την βασιλοπούλα της Φοινίκης ΕΥΡΩΠΗ. Τα νησάκια ΔΙΟΝΥΣΟΙ (ΠΑΞΙΜΑΔΙΑ) ανήκαν στον θεό του κρασιού ΔΙΟΝΥΣΟ. Η θεά ΑΡΤΕΜΙΣ και η νύμφη ΒΡΙΤΤΟΜΑΡΤΙΣ, συχνά κυνηγούσαν σ’ αυτή την εύφορη περιοχή. Οι άνθρωποι στη Νεολιθική εποχή (6.000 – 2.800 π.Χ) άφησαν έντονα τα ίχνη τους εδώ (θέση ΚΑΣΤΕΛΛΟΣ, θέση ΚΑΤΣΟΥΝΙ, θέση ΞΕΡΟ ΧΩΡΙΟ) Τα Μινωϊκά συγκροτήματα στο ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ και στην ΣΥΒΡΙΤΟ και το Μινωϊκο νεκροταφείο των ΑΡΜΕΝΩΝ είναι επισκέψιμα σήμερα, αν και δεν ολοκληρώθηκαν οι ανασκαφές ενώ σε πολλά άλλα σημεία δεν άρχισαν ακόμη. Τα πρωτοβυζαντινά χρόνια, οι συχνές επιδρομές των πειρατών ανάγκασαν των κατοίκους να οχυρωθούν σε χωρία στα ενδότερα της περιοχής. Η θέση Φοινικιάς της κοινότητας Σελλιών, είναι το σημείο όπου πρωτοπάτησε ο Απόστολος Παύλος στην Ευρώπη.

Τη Βυζαντινή περίοδο διαδέχτηκε μετά το 1200 μ.Χ. η κυριαρχία των Ενετών. Την εποχή αυτή κτίστηκαν πολλά αξιοθαύμαστα μνημεία, όπως εκκλησίες, μοναστήρια, γέφυρες, κάστρα, κ.α. Υπέροχοι λαϊκοί καλλιτέχνες τα στόλισαν με τοιχογραφίες και έργα γλυπτικής. Το 1645, οι Τούρκοι κατακτητές επιβάλλουν μια μακρόχρονη σκοτεινή περίοδο, μέχρι το 1913, οπότε η Κρήτη ενώθηκε με την υπόλοιπη Ελλάδα. Εξαιρετικά μνημεία της περιοχής είναι τα αρχιτεκτονικά στοιχεία των χωριών, οι εκκλησίες, τα δυο μοναστήρια Πρέβελη (14ου και 18ου αιώνα) το παλιό ελαιοτριβείο Πρέβελη, ο μυστηριακός νερόμυλος της Μύρθιου με το γεφυράκι του, το παρατηρητήριο ΚΟΥΛΕ, η μεγάλη Γέφυρα (1850) το ΦΡΑΓΚΟΚΑΣΤΕΛΟ κ.λ.π. Μετά το 1913, λειτούργησαν ορυχεία λιγνίτη, που οι εγκαταστάσεις τους φαίνονται ακόμα, στη θέση ΓΟΝΑΤΕΣ. Σ’ αυτά εργάστηκε ο θρυλικός Έλληνας ΖΟΡΜΠΑΣ. Πρέπει να σημειώσουμε ότι η ισχυρή κουλτούρα των κατοίκων της περιοχής βοήθησε, όχι μόνον να μην υποταχτούν στους καταχτητές αλλά και να διατηρήσουν και τα πανάρχαια έθιμα τους.