Δήμος Αγίου Βασιλείου, Νομός Ρεθύμνης, Περιφέρεια Κρήτης

Switch to desktop Register Login

Δήμος Αγίου Βασιλείου

Δήμος Αγίου Βασιλείου

Ο Δήμος Αγίου Βασιλείου είναι δήμος της περιφέρειας Κρήτης που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Λάμπης και Φοίνικα. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 354.33 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 10.079 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε το Σπήλι.

URL Ιστότοπου:

Για τον επισκέπτη

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012 13:39 Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Σακτούρια

Το φυσικό περιβάλλον δεν μπορούσε να μην αφήσει ανεπηρέαστους τους κατοίκους. Είναι άνθρωποι καλοκάγαθοι, περήφανοι, φιλόξενοι και με βαθύ θρησκευτικό αίσθημα (υπάρχουν στην περιφέρεια 17 εξωκλήσια, εκ των οποίων τα τέσσερα, υπάρχουν από την βυζαντινή περίοδο).

Οι νέοι του χωριού, φεύγουν για αναζήτηση εργασίας σε πλουσιότερες περιοχές. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία κάτοικοι, είναι όλο ζωντάνια. Τα παραδοσιακά καφενεία του χωριού, γεμίζουν κάθε απόγευμα από τους κατοίκους και γίνεται ένα μικρό πανηγύρι. Άλλοι θα πίνουν το ‘’ρακάκι’’τους, άλλοι θα παίζουν την ¨πρέφα¨. Η νεολαία έχει δημιουργήσει ένα εκπολιτιστικό σύλλογο και προσπαθεί να διατηρήσει τα ήθη, τα έθιμα και τις αξίες των παλαιότερων.

Πολιτισμός

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012 13:38 Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Σακτούρια

Για το όνομα του χωριού, υπάρχουν 3 εκδοχές:

arrow Κατά την εποχή των πειρατικών επιδρομών, οι πειρατές αποκαλούσαν τους κατοίκους ‘’Σακτουρ’’ που σημαίνει γρήγορος ή φυγάς.

arrow Κάποιο παλικάρι με το όνομα Σακτούρης, πολεμούσε τους πειρατές και βοηθούσε τους κατοίκους.

arrow Από τον καπετάν-Σακτούρη που έφερνε προμήθειες και πολεμοφόδια κατά τον τούρκικο ζυγό.

Γεωγραφική Θέση

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012 13:38 Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Σακτούρια

Τα Σακτούρια βρίσκονται στο Νότιο Ρέθυμνο, στην Βορειοδυτική πλευρά του μικρού βουνού Βουβάλα και στη γραφική πλαγιά του λόφου Αμύγδαλος. Έχουν υψόμετρο 520 μ.. Συνορεύουν ανατολικά με τις Μέλαμπες, δυτικά με τα Ακούμια, βόρεια με την Κρύα Βρύση και νότια με το Λιβικό Πέλαγος.

Στην περιφέρεια του χωριού υπάρχουν 11 χιλιόμετρα παραλίες, με την πιο γνωστή του Αγίου-Παύλου, που έχει χαρακτηριστεί ένα από τα πιο όμορφα τουριστικά θέρετρα της Κρήτης.

Το παρθένο φυσικό περιβάλλον, στις μικρές παραλίες και η καθαριότητα της θάλασσας σου δίνει την αίσθηση ότι είσαι ο πρώτος άνθρωπος που κολύμπησε στα νερά τους.

Όλη η νότια πλευρά του χωριού χαρακτηρίζεται σαν μικρός παράδεισος, άπειρου φυσικού κάλους και σαν παρθένα φύση που δεν έχει ακόμα αλλοιωθεί από τον άνθρωπο. Υπάρχουν μικρά φαράγγια π.χ. του Αγίου Αντωνίου και απότομοι βράχοι ύψους 30 μ. και άνω, οι οποίοι πιθανόν να μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από λάτρεις των επικίνδυνων σπορ π.χ. αετός, αλεξίπτωτο κ.λ.π.

Στην παραλία του Αγίου Παύλου, υπάρχει ένα φυσικό πέτρωμα, μοναδικό στον κόσμο, όπως το έχουν χαρακτηρίσει οι γεωλόγοι. Το κλίμα του χωριού είναι μεσογειακό, εύκρατο και ξηρό. Το αεράκι που φυσάει συχνά, δεν επιτρέπει την υγρασία και την υπερβολική ζέστη τους θερινούς μήνες. Επίσης τα παράλια είναι ζεστά το χειμώνα και προσφέρονται για επενδύσεις χειμερινού τουρισμού.

Ιστορικά Στοιχεία

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012 13:37 Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Σακτούρια

Η ιστορία του χωριού αρχίζει από τη μινωϊκή εποχή. Στην τοποθεσία Άγιος-Ιωάννης, έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα, ικανά για να καθιερώσουν την άποψη ότι εκεί υπήρχε η μινωϊκή πόλη ‘’Ψυχί ‘’. Πριν από πολλά χρόνια Άγγλοι αρχαιολόγοι μετά από έρευνες, χαρακτήρισαν το σπήλαιο που υπάρχει στον Άγιο Παύλο, ως σπήλαιο του ‘’Δαίδαλου και Ίκαρου ‘’, επίσης και το σημείο πτήσης ‘’Ανηφόρα’’.

Στην μεταγενέστερη εποχή, τα Σακτούρια μαστίζονταν από επιδρομές πειρατών, με αποτέλεσμα να αλλάζουν τοποθεσίες εγκατάστασης του οικισμού.

Σήμερα υπάρχουν ερείπια σε τέσσερις τοποθεσίες, που είναι:
arrow Άγιος Βλάσης
arrow Κατσομάτης
arrow Αρκολιανά
arrow Άγιος Στέφανος

Κατά τον τούρκικο ζυγό, πλοία υπό τον καπετάνιο Σακτούρη έφερναν πολεμοφόδια και όπλα και τροφοδοτούσαν την αντίσταση κατά των Τούρκων. Στην Γερμανική κατοχή, αν και υπήρχαν γερμανικά φυλάκια στην τοποθεσία ’’Αλίκαμπος’’ κοντά στο φυσικό λιμανάκι του Αγίου Παύλου. Συμμαχικά υποβρύχια, τροφοδοτούσαν με πολεμοφόδια της περιοχής και φυγάδευαν συμμάχους. Οι κάτοικοι βοηθούσαν στην μεταφορά των πολεμοφοδίων και έκρυβαν τους συμμάχους Άγγλους και Αυστραλούς μέχρι να φύγουν με το υποβρύχιο. Επίσης βοηθούσαν την αντίσταση με ασύρματους που μετέδιδαν από την περιοχή. Για τους λόγους αυτούς οι Γερμανοί, στις 4-5-1944 κατέστρεψαν ολοσχερώς το χωριό, φυλακίζοντας όλους τους άνδρες άνω των 15 ετών και αργότερα εκτελώντας 15 από αυτούς.

Για τον επισκέπτη

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012 13:37 Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ορνέ

Το όνομα τού χωριού παραπέμπει άμεσα στους πολλούς «όρνους» που υπήρχαν σε παλιότερες εποχές στο χωριό. Ως μικροτοπωνύμιο απαντάται και στον Ασώματο (Ορνέ, στην), ενώ στον Βάτο και στην Κρύα Βρύση ακούγεται και στον Όρνε, και στα Σακτούρια ως περιφραστικό στσ' Ορνές το Λάκκο.

Το τοπωνύμ. προέρχεται από το εριν(ε)ός (ο), ερινός, αττ. ερίνεως (ο), ερινάς -άδος που, κατά την αρχαιότητα, σήμαινε την αγριοσυκιά, με την οποία γίνεται η γονιμοποίηση των σύκων, κοιν. "ερινιός", "ορνεός» (ορνιός), ή «ορνιά» (λατιν. οrnus). Απαντιέται και ως επίθ. ερινεός, -ά, -όν (ερινεόν σύκον).

Γεωγραφική Θέση

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012 13:36 Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ορνέ

Χωριό τής επαρχίας Αγίου Βασιλείου, νομού Ρεθύμνου, κάτ. 77 (2001), υψόμ. 300μ., στους νοτιοανατολικούς πρόποδες τού χιλιοτραγουδισμένου Κέδρου. Απέχει από το Ρέθυμνο 49 χιλμ., διακλάδωση αριστερά στο 45ο χιλμ. τού δρόμου προς Αγία Γαλήνη- Νέα Κρύα Βρύση- Κρύα Βρύση- Ορνέ. Η αρχική αναγνώριση τής Ορνές ως κοινότητας έγινε με τη Διαταγή 20-8-1932, ΦΕΚ. Α 282/ 1932, προήλθε δε από πληθυσμό των γειτονικών χωριών Κρύας Βρύσης, Σαχτουρίων και κυρίως των Μελάμπων, από τις οποίες και αποσπάστηκε, με την παραπάνω Διαταγή, και ως έδρα της είχε την Ορνέ.

Ιστορικά Στοιχεία

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012 13:35 Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ορνέ
Η τοπική παράδοση διασώζει ανάμνηση μάχης με τους Τούρκους στην περιοχή Κάστελλος (ερείπια οχυρών σώζονται ακόμα και σήμερα στην εν λόγω περιοχή, που το ίδιο το όνομά της δηλώνει την ύπαρξη φρουρίου), με μεγάλες απώλειες Τούρκων και ημετέρων, οπότε καταστράφηκε, με πυρπόληση, και ο Γομαράς, παλιό χωριό τής περιοχής.

Αναφέρεται στην επαρχία Αγίου Βασιλείου το 1577 από τον Fr. Barozzi (fo 26v) Ornea, από τον Καστροφύλακα (Κ172) Ornea με 40 κατ. το 1583, και (Κ184) με 95 οφειλόμενες αγγαρείες, από τον Βασιλικάτα Ornea το 1630, στην τούρκικη απογραφή τού 1659 αναφέρεται Kato Orne με τέσσερα χαράτσια. Στην Αιγυπτιακή απογραφή τού 1834 το χωριό δεν αναφέρεται. Το 1881 αναφέρεται ως Ορνέ στον δήμο Μελάμπων με 23 χριστιανούς κατοίκους, το 1900 παραμένει στον ίδιο δήμο με 74 κατ., το 1913 δεν αναφέρεται, το 1920 στην κοινότητα Μελάμπων με 117 κατ., το 1928 με 118, το 1940 είναι έδρα ομώνυμης κοινότητας με 158 κατ., το 1951 131 κατ., το 1961 138 κατ., το 1971 89 κατ., το 1981 103, το 1991 123, το 2001 77.

Το 1659 (Τουρκοκρατία) το χωριό εμφανίζεται να διαθέτει 80,5 τσερίπια χωράφια, 195 ελαιόδεντρα, 1 τσερίπι αμπέλια και 22 τσερίπια ακαλλιέργητες γαίες.

Για τον επισκέπτη

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012 13:34 Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Μουρνέ

ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΤΑ ΔΕΝΤΡΙΚΑ Έτσι ονομάζεται ένα μέρος έξω από το χωριό, επειδή έχει πολλά είδη δέντρων. Παλιότερα εκεί ήταν ένας μικρός συνοικισμός. Εδώ βρίσκεται και μια παλιά βυζαντινή εκκλησία, αφιερωμένη στην Παναγία με μοναδικές αγιογραφίες.

ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΤΟ ΝΤΙΠΛΟΧΩΡΙ Ναός με μοναδικές βυζαντινές τοιχογραφίες. Σε εντοιχισμένη πλάκα, που βρίσκεται πάνω από την πόρτα στην είσοδο της εκκλησίας, αναφέρεται ότι κατασκευάσθηκε το 1417 από κάποιον ΛΕΩΝΤΑΚΗ ΤΡΟΥΛΙΝΌ.

ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Εξωκλήσι του χωριού με πανοραμική θέα προς το κάμπο της Κοξαρές.

ΑΛΑΤΣΟΠΕΤΡΑ Τοποθεσία του χωριού με θέα το ΛΥΒΙΚΟ ΠΕΛΑΓΟΣ οι εναλλαγές του τοπίου είναι μοναδικές.

ΑΪ ΓΙΩΡΓΗΣ Εκκλησάκι μέσα στο χωριό, οπου βρίσκεται και το νεκροταφείο. Η εκκλησία αυτή χρονολογείται επί βυζαντινής εποχής και στο εσωτερικό της περιέχει σπάνιου είδους βυζαντινές αγιογραφίες.

ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ Εκκλησία που βρίσκεται μέσα στο χωρίο ,ε αγιογραφίες που χρονολογούνται επί βυζαντινής εποχής.

ΑΪ ΓΙΑΝΝΗΣ Ο ΡΙΓΟΛΟΓΟΣ Η περιοχή αυτή βρίσκεται πάνω σ’ ένα λόφο, εφτακόσια μέτρα δυτικά από το χωρίο, στη μέση της απόστασης Μουρνέ-Επίζυγος. Την ονομασία την πήρε από το ομώνυμο εκκλησάκι του Αη Γιάννη του Ριγολόγου.

ΑΓΙΟΣ ΒΛΑΣΣΗΣ Στην τοποθεσία Λάκκος, όπου υπήρχε παλιά και το χωριό Μουρνέ, τα χρόνια που οι Τούρκοι είχαν κατακτήσει την Κρήτη, υπήρχε μια εκκλησία, που ονομαζόταν Βλάσσης, βυζαντινού και αργότερα βενετικού ρυθμού. Όλοι ήξεραν την εκκλησία αυτή για την πολύτιμη καμπάνα της που ήταν χρυσή όπως έλεγαν. Οι χωριανοί που ήξεραν ότι οι Τούρκοι άρπαζαν τα πολύτιμα πράγματα που έβρισκαν μπροστά τους, θέλησαν να κρύψουν την καμπάνα για να μην την πάρουν, με την ελπίδα ότι κάποτε το χωρίο θα ελευθερωνόταν και θα μπορούσαν να την ξεθάψουν. Τα χρόνια όμως περνούσαν κι εκείνοι που έθαψαν την καμπάνα πέθαναν. Έτσι ακόμα να βρεθεί.

Μια κοπέλα ξυπνώντας ένα πρωί διηγήθηκε στη μητέρα της το όνειρο που είχε δει το προηγούμενο βράδυ. Είδε ένα γέρο που της είπε ότι η καμπάνα του Άη Βλάσσης βρίσκεται θαμμένη σε ένα χωράφι τους στον Πάνω Λάκκο. Της είπε ότι θα ξαναονειρευτεί, προτού παντρευτεί, για να της δείξει σε ποιο σημείο είναι. Η κοπέλα όμως παντρεύτηκε, αλλά ο γέρος δεν ξαναεμφανίστηκε στο όνειρο της. Πολλοί που έχουν γύρω από την εκκλησία οικόπεδα έχουν ψάξει, αλλά οι προσπάθειες τους πάνε χαμένες.

Ιστορικά Στοιχεία

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012 13:34 Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Μουρνέ

Ιστορικά στοιχεία για την ίδρυση του χωριού δεν είναι γνωστά. Πρώτη μαρτυρία για την ύπαρξη του απαντούμε στην απογραφή των οικισμών της Κρήτης του 1577 Ενετού Barozzi. Επίσης αναφέρεται στις απογραφές του 1583 του Castrofilaca και του 1630 του Basificata. Στις ίδιες απογραφές περιλαμβάνονται και οι οικισμοί που προαναφέρθηκαν (Χαντάκι, Μαυρίκη, Λαγκά, Λάκκος, Ντιπλοχώρι, και Επίζυγος).

Οι οικισμοί αυτοί άκμαζαν κατά την Ενετοκρατία όπως δείχνουν οι τοιχογραφίες στις εκκλησίες των οικισμών και των γύρων περιοχών στα Δεντρικά (Χαντάκι) η Παναγία που έχει τοιχογραφίες σε δύο στρώματα, στο Λαγκά ο Άη Γιώργης στα Ποτιστήρια, στο Ντιπλοχώρι ο Άη Γιάννης (καμένος) και η Παναγία με κτητορική επιγραφή. Στο Λάκκο ο Άη Βλάσσης και ο Άη Αστράτηγος (Αρχάγγελος Μιχαήλ) και στην Επίζυγο η Αγία Παρασκευή και Η Αγία Μαρίνα με κτητορική επιγραφή. Υπάρχουν ακόμη ο Άη Γιώργης στο Μαλαθρέ με τοιχογραφίες σε τρία στρώματα και η κατεστραμμένη εκκλησία του Αφέντη Χριστού στην κορυφή του Ντιπλοχωριανού Αοριού με ίχνη τοιχογραφιών στους τοίχους των θεμελίων της μια και οι υπόλοιποι τοίχοι είναι γκρεμισμένοι από πολλά χρόνια. Οι οικισμοί Μουρνέ, Χαντάκι, Μαυρίκη, Λαγκά, Ντιπλοχώρι, Λάκκος και Επίζυγος, δεν κατοικούντο μόνο κατά την τελευταία εβδομηκονταετία της Ενετοκρατίας αλλά και στην περίοδο της Τουρκοκρατίας όπως προκύπτει από τούρκικά έγγραφα της εποχής εκείνης. Η Μουρνέ και ο Λάκκος ειδικότερα αναφέρονται σε τουρκικά έγγραφα του 1658, ο Λάκκος και το Ντιπλοχώρι σε τουρκικό έγγραφο του 1659. μετά την επανάσταση του 1821, κατά την απογραφή που διενήργησε η Αιγυπτιακή Διοίκηση Κρήτης το 1831 κατοικούντο τα χωρία Μουρνέ, Λάκκος και Ντιπλοχώρι. Και τα τρία αυτά χωρία κατοικούντο κατά την απογραφή του 1821. Επομένως τα χωρία Χαντάκι, Μαυρίκη, Λαγκά και Επίζυγος ερημώθηκαν η καταστράφηκαν είτε στη διάρκεια του Βενετό-Τουρκικό πολέμου για την κατάληψη της Κρήτης είτε κατά τις πρώτες δεκαετίες της Τουρκοκρατίας. Η Μουρνέ παρέμεινε σε όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας αμιγές Ελληνοχριστιανικό χωριό. Οι κάτοικοι της έλαβαν μέρος στις επαναστάσεις κατά των Τούρκων για την Λευτεριά του νησιού. Μουρνιανοί πήραν επίσης μέρος στους αγώνες του έθνους για την απελευθέρωση της Μακεδονίας (Μακεδονομάχοι), στους Βαλκανικούς πολέμους 1912-1913, στη Μικρασιατική εκστρατεία στον ελληνοϊταλικό πόλεμο στην Αλβανία και πολλοί ήταν οργανωμένοι και έδρασαν στην αντίσταση κατά των Γερμανών.

Η μείωση του πληθυσμού της Μουρνές κατά τις τελευταίες δεκαετίες οφείλετε στη μετανάστευση προς τα αστικά κέντρα της χώρας με κυριότερη κατεύθυνση προς την περιοχή της Αθήνα και τον Πειραιά όπου είναι εγκατεστημένοι περίπου χίλιοι Μουρνιανοί που έχουν συγκροτήσει Σύλλογο Μουρνιανών << Η ΜΟΥΡΝΕ >>. Οι σχετικοί περισσότεροι είναι εγκατεστημένοι στην περιοχή της Κοκκινιάς (Νίκαιας) του Πειραιά όπου στην συνοικία Άσπρα Χώματα υπάρχει γειτονιά με την ονομασία << Μουρνιανός >>. Εκεί εχει την έδρα του ο Σύλλογος των Μουρνιανών.

Η Μουρνέ εκτός από έδρα κοινότητας αποτελούσε και την έδρα Δημοτικού Σχολείου, Πρακτορείο ΟΤΕ και εκπολιτιστικού συλλόγου, ενώ συνεχίζει να αποτελεί έδρα ενορίας και Γεωργικού Συνεταιρισμού.

Η κοινότητα της Μουρνές ιδρύθηκε με το προεδρικό Διάταγμα 26/1/1925. την κοινότητα απάρτισαν αρχικά οι συνοικισμοί Μουρνέ, Λάκκος και Ντιπλοχώρι (επίσημη ονομασία Διπλοχώρι). Προηγουμένως από το 1914, η Μουρνέ αποτελούσε έδρα αγροτικού Δήμου (=κοινότητα) και ακόμη παλαιότερα ανήκε στο Δήμο Λάμπης. Πρόεδρος της κοινότητας ( συμπεριλαμβανομένων και των Δημάρχων) της περιόδου (1914-1924) διατέλεσαν 19 Μουρνιανοί. Ας σημειωθεί πως οι 17 από τους 19 ήταν αγρότες με μόρφωση στοιχειώδους εκπαίδευσης.

test

Γενικά στοιχεία

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012 13:34 Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Μουρνέ

Η Μουρνέ είναι ένα από τα κεφαλοχώρια του δήμου Λάμπης, με μόλις 250 μόνιμους κατοίκους. Βρίσκεται δυτικά από το Σπήλι, έδρα του δήμου Λάμπης και απέχει οδικά τρία χλμ. ανάμεσα στο πάνω και κάτω Σπήλι. Άλλη νεώτερη διακλάδωση που αρχίζει από το 24ο περίπου χιλιόμετρο αμέσως μετά το χωριό Mιξόρρουμα επι μήκος 2 χλμ. Το χωριό είναι χτισμένο αμφιθεατρικά, μέσα σε μια αβαθή μικρή κοιλάδα που έχει κατεύθυνση από βόρεια προς νότια σε 500- 560 μ. υψόμετρο. Το δημοτικό διαμέρισμα έχει επιφάνεια 11 τ.χλμ., και συνορεύει με το Δ.Δ. Σπηλίου, Λαμπηνής και Μιξορρούματος προς τα βόρεια όπου φυσικό όριο αποτελεί ο ποταμός Μπούζουκος (η γέρος), Αρδάκτου Δρυμίσκου και Λευκογείων προς τα νότια με φυσικά όρια το Ντιπλοχωριανό Αόρι (Ξηρόν Όρος), τα Λαγκά και το ρυάκι του Μαυρίκη που χύνεται στον ποταμό Μπούζουκο, Σπηλίου και αρδάκτου προς τα ανατολικά και Μυξορρούματος προς τα δυτικά. Στο Δ.Δ. περιλαμβάνονται οι τοποθεσίες των κατεστραμμένων, ακατοίκητων από πολλά χρόνια οικισμών Χαντάκι (Δεντρικά), Μαυρίκη, Λαγκά (Αη Σπυρίδωνας), Ντιπλοχώρι, Λάκκος, Επίζυγος και η παλιά ερειπωμένη Μονή του Μαλαθρέ, από την οποία διασώζονται μόνο ερείπια του ναού και ίχνη υων άλλων μοναστηριακών κτισμάτων.

Το όνομα Μουρνέ , προέρχεται από το δέντρο μουριά (φυτονυμικό τοπωνύμιο) γιατί στην περιοχή υπήρχαν παλιότερα πολλές μουριές, ιδιαίτερα γύρω και μέσα σε περιβόλια. Το τοπικό προσωνύμιο Μουρνιανός απαντάται και ως οικογενειακό επώνυμο με τους τύπους Μουρνιανός και Μουρνιανάκης στο Ρέθυμνο και σε χωριά της επαρχίας Αγίου Βασιλείου και στα Ακτούντα.

Δήμος Αγίου Βασιλείου | Δημαρχείο Σπηλίου, 740 53 Ρέθυμνο - Κρήτη, Ελλάδα. | Τηλ. 28320 22046 - 22888 :: Φαξ. 28320 22777 :: e-mail. dimoslam@otenet.gr | Copyright © Δήμος Αγίου Βασιλείου.

Κορυφή Desktop version